Na podstawie istniejących ksiąg metrykalnych w parafii wasilkowskiej ustalono, że jako organista od roku 1894 pracował p. Marcin Święcicki. Na najstarszym zdjęciu z udziałem chórzystów, jakie udało się odnaleźć, jest rozpoznany organista Marcin Święcicki oraz ówczesny proboszcz parafii ks. Henryk Wojewódzki. Według zapisków w księgach kościelnych, dotyczących wydarzeń parafialnych, ustalono,że zdjęcie to najprawdopodobniej pochodzi z roku 1905 i jest pamiątką wizytacji Arcybiskupa Wileńskiego w parafii. Drugie zdjęcie, na którym jest również ks. Henryk Wojewódzki i organista p. Marcin Święcicki w gronie prawie wszystkich chórzystów, ustalono nie później niż na rok 1909, gdyż w tym roku obaj zakończyli pracę w parafii. Z tego wynika, iż chór przy parafii wasilkowskiej istniał już wcześniej, niż rozpoczął się wiek XX.

Od tego czasu pracowało z różnym stażem wielu organistów. Pracującymi najdłużej byli:
p. Marcin Święcicki – 15 lat
p. Ignacy Sawicki – 8 lat
p. Antoni Perko – 4 lata
p. Ignacy Sawicki – 6 lat (imię i nazwisko – zbieg okoliczności)
p. Zygmunt Kochanowski – 38 lat
p. Piotr Puławski – 26 lat
p. Jacek Zembrowski – 5 lat
p. Piotr Ostrowski – od maja 2008 r.

Na podstawie informacji uzyskanych od żyjących chórzystów oraz posiadanych fotografii, ustalamy, że chór istniał jako 4-głosowy i świetnie rozwijał się w dwudziestoleciu międzywojennym, czynnie przetrwał okres okupacji, jak też dalsze lata powojenne.

W roku 1929 staraniem organisty p. Perki ze składek chórzystów został ufundowany sztandar chóru, który odnowiony w roku 2003 istnieje do dziś.
W roku 1930 Chór Parafialny wziął udział w Kongresie Eucharystycznym w Białymstoku, gdzie jako jedyny posród wielu występujących zaprezentował się ze swoim sztandarem i zajął II miejsce. Uroczystość odbyła się w Parku zwierzynieckim. Mszę św. celebrował J. E. Arcybiskup Romuald Jałbrzykowski – metropolita wileński. O powyższej uroczystości opowiedziała długoletnia chórzystka p. Władysława Kochanowska.
Pan organista Perko był ogromnie zaangażowany i całym sercem oddany pracy z chórem. Pod jego kierownictwem były również wystawiane wartościowe przedstawienia o treści religijnej, jak też o charakterze operetkowym.

W latach 1950-60 p. organista Kochanowski prowadził również 4-głosowy chór młodzieżowy, który po pewnym czasie włączył do parafialnego, uzyskując potężny 60-osobowy chór.

Od roku 1965 w związku ze zmianami w liturgii, wprowadzonymi przez Sobór Watykański II, tempo pracy chóralnej zaczęło słabnąć i doszło prawie do kryzysu.

W roku 1977 rozpoczął pracę w parafii nowy organista p. Piotr Puławski, który podjął się wzNa podstawie istniejących ksiąg metrykalnych w parafii wasilkowskiej ustalono, że jako organista od roku 1894 pracował p. Marcin Święcicki. Na najstarszym zdjęciu z udziałem chórzystów, jakie udało się odnaleźć, jest rozpoznany organista Marcin Święcicki oraz ówczesny proboszcz parafii ks. Henryk Wojewódzki. Według zapisków w księgach kościelnych, dotyczących wydarzeń parafialnych, ustalono,że zdjęcie to najprawdopodobniej pochodzi z roku 1905 i jest pamiątką wizytacji Arcybiskupa Wileńskiego w parafii. Drugie zdjęcie, na którym jest również ks. Henryk Wojewódzki i organista p. Marcin Święcicki w gronie prawie wszystkich chórzystów, ustalono nie później niż na rok 1909, gdyż w tym roku obaj zakończyli pracę w parafii. Z tego wynika, iż chór przy parafii wasilkowskiej istniał już wcześniej, niż rozpoczął się wiek XX.

Od tego czasu pracowało z różnym stażem wielu organistów. Pracującymi najdłużej byli:
p. Marcin Święcicki – 15 lat
p. Ignacy Sawicki – 8 lat
p. Antoni Perko – 4 lata
p. Ignacy Sawicki – 6 lat (imię i nazwisko – zbieg okoliczności)
p. Zygmunt Kochanowski – 38 lat
p. Piotr Puławski – 26 lat
p. Jacek Zembrowski – 5 lat
p. Piotr Ostrowski – od maja 2008 r.

Na podstawie informacji uzyskanych od żyjących chórzystów oraz posiadanych fotografii, ustalamy, że chór istniał jako 4-głosowy i świetnie rozwijał się w dwudziestoleciu międzywojennym, czynnie przetrwał okres okupacji, jak też dalsze lata powojenne.

W roku 1929 staraniem organisty p. Perki ze składek chórzystów został ufundowany sztandar chóru, który odnowiony w roku 2003 istnieje do dziś.
W roku 1930 Chór Parafialny wziął udział w Kongresie Eucharystycznym w Białymstoku, gdzie jako jedyny posród wielu występujących zaprezentował się ze swoim sztandarem i zajął II miejsce. Uroczystość odbyła się w Parku zwierzynieckim. Mszę św. celebrował J. E. Arcybiskup Romuald Jałbrzykowski – metropolita wileński. O powyższej uroczystości opowiedziała długoletnia chórzystka p. Władysława Kochanowska.
Pan organista Perko był ogromnie zaangażowany i całym sercem oddany pracy z chórem. Pod jego kierownictwem były również wystawiane wartościowe przedstawienia o treści religijnej, jak też o charakterze operetkowym.

W latach 1950-60 p. organista Kochanowski prowadził również 4-głosowy chór młodzieżowy, który po pewnym czasie włączył do parafialnego, uzyskując potężny 60-osobowy chór.

Od roku 1965 w związku ze zmianami w liturgii, wprowadzonymi przez Sobór Watykański II, tempo pracy chóralnej zaczęło słabnąć i doszło prawie do kryzysu.

W roku 1977 rozpoczął pracę w parafii nowy organista p. Piotr Puławski, który podjął się wznowienia pracy z chórem. Do pomocy zgłosił się pracujący w parafii wikariusz ks. Bernard Zujko. Współpraca układała się znakomicie. Pan organista przygotował chór do wymogów odnowionej liturgii, wzbogacił repertuar. Ksiądz opiekun czuwał nad sprawami organizacyjnymi. Uzyskując akceptację ks. proboszcza Antoniego Sasinowskiego wprowadził coroczne pielgrzymki do sanktuariów Maryjnych, spotkania opłatkowe, uroczyste świętowanie dnia św. Cecylii – patronki chóru, wyjazd na poświęcenie kamienia węgielnego nowo budującego się kościoła, na uroczystości patriotyczne związane z ofiarami II wojny światowej, na odpust itp. Wszystkie te wyjazdy były uświetnione występami chóru podczas głównych mszy św.
Sztandarowym punktem wielkopostnego programu chóru była śpiewana Pasja, którą wykonywano następująco: główne postaci – solo, rzesza – chór, resztę – lektor.nowienia pracy z chórem. Do pomocy zgłosił się pracujący w parafii wikariusz ks. Bernard Zujko. Współpraca układała się znakomicie. Pan organista przygotował chór do wymogów odnowionej liturgii, wzbogacił repertuar. Ksiądz opiekun czuwał nad sprawami organizacyjnymi. Uzyskując akceptację ks. proboszcza Antoniego Sasinowskiego wprowadził coroczne pielgrzymki do sanktuariów Maryjnych, spotkania opłatkowe, uroczyste świętowanie dnia św. Cecylii – patronki chóru, wyjazd na poświęcenie kamienia węgielnego nowo budującego się kościoła, na uroczystości patriotyczne związane z ofiarami II wojny światowej, na odpust itp. Wszystkie te wyjazdy były uświetnione występami chóru podczas głównych mszy św.
Sztandarowym punktem wielkopostnego programu chóru była śpiewana Pasja, którą wykonywano następująco: główne postaci – solo, rzesza – chór, resztę – lektor.